Poepwijzer

Bekijk je me wel eens echt goed. Ben ik zacht of juist hard? Kom ik elke dag of sla ik ook wel eens een dagje over? Ik kan je heel veel vertellen over je gezondheid. Daarom is het van levensbelang om mij regelmatig te checken.

Op de poepwijzer hieronder zie je precies waar je op moet letten.

Onderzoek is belangrijk! Doneer en geef darmkanker het nakijken!

Deze poepwijzer geeft informatie over poep. Soms kan de kleur, vorm of regelmaat van je drol, of een verandering hierin, betekenen dat er iets niet helemaal goed is met je darmen of met je spijsvertering. Misschien komt dit door iets wat je hebt gegeten en gedronken, of misschien heb je veel stress gehad. Maar er kan ook iets anders aan de hand zijn.

Let op: deze Poepwijzer stelt geen diagnose.

Ga bij een plotselinge en blijvende verandering in de kleur, vorm en regelmaat van je poepen altijd even naar je huisarts. Als je bloed ziet, ga dan meteen naar je huisarts. De huisarts kan inschatten of verder lichamelijk onderzoek nodig is.

Verhalen van onze helden
  • Wil Janssen was er gelukkig nog net op tijd bij.

    Hij kroop door het oog van de naald. Zijn verhaal onderstreept als geen ander het belang van onderzoek en zelfonderzoek bij darmkanker. Vandaar dat hij dit met zoveel mogelijk mensen wil delen.

    Mijn naam is Wil Janssen (zeg maar Wil), 70 jaar, gehuwd met Cisca en drie volwassen kinderen en 5 kleinkinderen. Woon in Diemen, gepensioneerd en een deel van mijn loopbaan als beroepsmilitair bij de Marine en een deel alsdirecteur zwem- en sportaccommodatie bij de gemeente en thans nog aktief als gids op de rondvaartboot in Amsterdam van de Zonnebloem. Als voormalig beroepsmilitair ook uitgezonden geweest naar toenmalig Nederlands Nieuw Guinea en als zo danig defensie veteraan. Mijn hobby’s zijn schermen en als bestuurder het Nederlandse veteranenbeleid en activiteiten die daarmee verband houden.

    Mijn vrouw en ik waren tot 6 jaar geleden gewend om in de wintermaanden 2 maanden op vakantie te gaan naar Indonesië en omstreken. In november 2008 hadden wij ook een reis gepland en stonden op het punt te vertrekken, maar toen werd mijn zoon behoorlijk ziekwaardoor wij onze reis gecanceldhebben. Omdat wij toen thuis waren gebleven kregen mijn vrouw en ik een brief waarin stond dat wij in het postcodegebied woonden die was aangewezen als de regio voor een proef-bevolkingsonderzoek voor dikke darm kanker en of wij daaraan mee wilden doen. Zo gedaan en ontlasting opgestuurd. Daarna kreeg mijn vrouw een brief dat alles goed was en ik een brief of ik mij zo vlug mogelijk wilde melden in het AMC voor onderzoek.

    Toen bleek mijn dikke darm bijna geheel vol te zitten met kwaadaardige poliepen en is toen op korte termijn mijn gehele darm verwijderd en daarbij bleek (gelukkig) dat er nog nét geen uitzaaiingen waren. Volgens Prof.Bemelmans was de kans groot geweest dat, als wij langdurig op vakantie waren gegaan het plaatje er geheel anders had uitgezien. Ook had ik het geluk dat ik geen stoma hoefde te hebben daar de Prof. een z.g. Pouch had aangelegd. (een reservoir van mijn dunne darm en aangesloten op mijn “uitgang”

    Uiteindelijk ben ik dus door het “oog van de naald gekropen” zoals de Prof. zei en heeft Richard, mijn zoon, dus eigenlijk door zijn ziekte mijn leven gered. Dit toont dan wel aan hoe belangrijk ik het vind dat er nu een groot bevolkingsonderzoek is wat, naar mijn stellige mening veel levens zal gaan redden. Ik maak mij hiervoor dan ook op alle mogelijke manieren hard en ben van mening dat iedereen hieraan mee moet doen.

  • Maurits Jansen

    Maurits Jansen had geen klachten tot hij plotseling werd opgeschrikt door een enorme hoeveelheid bloed in zijn ontlasting. Samen met een ‘dreamteam’ van artsen en niet te vergeten verpleegkundigen, ging hij succesvol de strijd aan tegen darmkanker. Hij verloor zijn baan, maar kwam strijdbaar uit de verschillende behandelingen en roept jong en oud op om bij de geringste twijfel naar de huisarts te gaan. Zijn motto: 'denk aan je toekomst, kijk achterom!'

    Ik zal nooit meer die zondagavond in 2010 vergeten, toen ik opeens hevig naar de wc moest, achterom keek en één en al bloed zag. Vooraf waren er geen signalen, ik had geen (buik)pijn of andere klachten. Ik ben naar mijn huisartsgegaan en kreeg een verwijzing naar het ziekenhuis. Daar kon ik tijdens de colonoscopie meekijken op het scherm en zo zag ik wat er aan de hand was: een aantal poliepen, waar van één de boosdoener was. Daarna volgden nog heel wat onderzoeken en een bestraling. Na de operatie heb ik  een (gelukkig) tijdelijke stoma gehad. Na wat probleempjes met de stomazakjes, een weekend in het ziekenhuis en behandeling voor een abces ging het eigenlijk steeds beter. Na ongeveer 6 maanden ben ik opnieuw door geopereerd, dit keer voor de hersteloperatie. De stoma werd verwijderd en de darmen weer aan elkaar verbonden. Zelf noem ik het een ‘dreamteam’ waardoor ik geholpen ben!

    De periode van herstel ging bij mij wel gepaard met hevige darmkrampen die enkele maanden hebben geduurd. Het was geen fijne periode; ik ben mijn baan kwijt geraakt en heb veel proceskosten moeten maken. Maar inmiddels gaat het heel goed met mij, alleen ben ik wat snel moe. Ik blijf onder controle, om het jaar. Ik wil vertellen dat eenieder die  voelt dat er iets met zijn/haar lichaam niet in orde is, vooral naar de huisarts moet gaan.  Ook bij extreme vermoeidheid, ook al heb je verder geen pijnklachten en ongeacht je leeftijd.  Het is belangrijk dat mensen zoveel mogelijk te weten komen over darmkanker. Ook voor huisartsen is het goed om te weten dat darmkanker ook bij jonge mensen voor kan komen. Zelf heb ik twee zussen verloren aan kanker… Er zijn mij gevallen bekend dat jonge mensen te horen kregen van hun huisarts dat zij te jong zijn om deze ziekte te kunnen krijgen. Later bleek het te laat om in te grijpen. Ook deze verhalen zijn erg belangrijk om te vertellen.

    Dus, jong of oud: Denk aan je toekomst, kijk achterom!!

  • Diane Rolefes

    Diane Rolefes schreef de symptomen in haar ontlasting toe aan andere oorzaken. Voor alles was een logische verklaring en ze had wel wat anders aan haar hoofd. Toen ze uiteindelijk toch naar de dokter ging, bleek dat haar kanker al op meerdere plekken te zijn uitgezaaid. Deze moeder van 39 met een dochter van 11 vecht nu voor haar leven. Ze doet haar verhaal om anderen hier van te behoeden.

    Ik had al een tijdje soms vage ontlasting, beetje bloed erbij, buikpijn. Maar die buikpijn had ik wel vaker. Ik had ook last van aambeien , dus dat verklaarde (voor mij) het bloed. Doordat mijn vader in die periode ernstig ziek was, heb ik op stress geschoven. Soms dacht ik wel aan een bezoek aan de dokter, maar dan had ik 2 weken geen klachten en dan zakte die gedachte weer. Na het overlijden van mijn vader bleven de klachten en ben ik uiteindelijk naar de dokter gegaan. Hij stuurde mij door voor een darmonderzoek. Dat was in oktober 2011.

    Half december heb ik het darmonderzoek gekregen: een kwaardaardige poliep, oftewel darmkanker. Toen stond mijn wereld op z’n kop. We zaten midden in het rouwproces van mijn vader en nu moest ik zelf opeens allerlei onderzoeken ondergaan. Het werd een heel traject: eind januari 2012 ben ik begonnen met bestraling en chemo. In maart moest ik door de Petscan, toen bleek dat er een uitzaaiing in mijn lever zat. Nadat deze met succes was verwijderd ben ik in mei geopereerd aan mijn darm. Eindelijk was de tumor eruit! Na de operatie zou ik beginnen met preventieve chemobehandeling. Voordat ik hieraan kon beginnen moest ik nog een keer door de scan. Mijn darm en lever bleken goed, maar in mijn beide longen werden kleine uitzaaiingen gevonden. De voorgenomen chemobehandeling bleek een behandeling te worden om tijd te rekken. Ik vroeg aan de arts hoe lang ze me nog gaf: gemiddeld genomen, 2 tot 2,5 jaar.

    In juli 2012 ben ik met de eerste kuur begonnen. Deze sloeg erg goed aan: de uitzaaiingen waren aanzienlijk kleiner geworden. Een goed teken, er werd ons tijd gegund! Mijn chemokuur zat er eind 2012 op en de uitzaaiingen zijn minimaal, maar nog wel aanwezig. Zolang ze zo minimaal zijn en ze stabiel blijven, schuiven we de volgende chemokuur nog voor ons uit. Op dit moment gaat het goed met me. Wij proberen "gewoon" door te gaan met ons leven en leuke dingen te doen. Hopelijk hebben we nog heel veel tijd samen!

    Mijn advies: trek op tijd aan de bel! Negeer klachten niet en let op je ontlasting. Je kunt beter een keer extra naar de dokter gaan dan te laat.

Bekijk de film

Darmkanker is de 2e kankersoort waar Nederlanders aan overlijden. Elke dag overlijden 13 mensen aan deze ziekte. Darmkanker is relatief goed te behandelen, mits je er in een vroegtijdig stadium bij bent.

Bekijk de film en verspreid deze belangrijke boodschap. Je poep wil je namelijk wat vertellen. Check het dus regelmatig, zeker als je ouder dan 50 bent.

Doe een donatie
MLDS